Architektura w średniowieczu niestety nie rozwijała się tak prężnie, jak w starożytności. Wielkie, wspaniałe i rozległe miasta w wiekach średnich zaczęły podupadać. Jedynymi obiektami, które nie były zaniedbywane były kościoły oraz zamki.

Starożytność jest chyba najważniejszym okresem dla kształtowania się architektury. To właśnie wtedy powstały jej podwaliny i zręby.

Historia architektury zajmuje się badaniem związków architektury z rozwojem techniki, czynnikami klimatycznymi, ekonomicznymi, socjologicznymi oraz polityczno-ideologicznymi i religijnymi na danym obszarze.

 Architektura to nauka i sztuka projektowania, konstruowania i wykonywania budynków oraz innych budowli przestrzennych. Architektura zajmuje się również organizowaniem przestrzeni używanej przez człowieka.